Hennie Polman

Mensen boeien mij, vooral in bepaalde situaties. Niet in extreme, maar juist in alledaagse, soms wat vreemde situaties. Mijn werk is geënsceneerd en als model gebruik ik vaak mijzelf. Toch zijn mijn tekeningen geen zelfportretten maar speel ik een rol zoals een actrice een rol speelt. Het zijn momentopnames waarbij het niet duidelijk is welke kant het verhaal opgaat, zoals in het echte leven. Mijn personages zijn het middelpunt van de tekening en de kijker kan daar niet omheen. Soms lijkt het of de vrouwen betrapt worden in iets waar ze mee bezig zijn, toch lijkt het hen niks te kunnen schelen. Op de foto leg ik een beeld vast, puur omdat ik een voorbeeld nodig heb om realistisch te kunnen tekenen. De foto is een technisch plaatje. Door het tekenen krijgt het personage een ziel en komt die tot leven.

Naast mijn vrije werk maak ik portretten. Zo vraag ik mensen zichzelf te fotograferen. In de tekening die ik dan van de foto maak streef ik ernaar iemands persoonlijkheid te vangen en weer te geven.

Biografie | Werk in opdracht | Links | Agenda | Contact